Als men denkt aan de energietransitie, denkt men vaak aan techniek: kabels, netwerken en grote projecten. In mijn werk merk ik juist dat de grootste uitdaging vaak ergens anders zit. Het gaat uiteindelijk om samenwerken. Vanuit Windkracht 5 werk ik binnen Combi-SION aan het verbeteren van processen en samenwerking tussen netbeheerders en aannemers. Voor mij zit de uitdaging vooral in het verbinden van mensen, belangen en organisaties.
Veilig werken lijkt logisch, maar vraagt veel afstemming
Een project waar ik me mee bezighoud is ‘Wegafsluiten, tenzij…’. Het idee daarachter klinkt eigenlijk heel logisch: zorgen dat werkzaamheden langs de weg veiliger uitgevoerd kunnen worden, door de bron van het risico, het verkeer, weg te halen. Tegelijkertijd heeft een volledige wegafsluiting ook andere voordelen. Het geeft omwonenden meer duidelijkheid en maakt het werk vaak efficiënter. Als er minder verkeersbewegingen zijn, kunnen werkzaamheden vaak sneller uitgevoerd worden.
Op papier klinkt dat misschien als een kleine verandering, maar in de praktijk merk ik dat er veel meer achter zit. We staan er vaak niet bij stil hoeveel risico werken langs de weg eigenlijk met zich meebrengt. Veiligheid lijkt vanzelfsprekend, maar om dit goed te organiseren moeten veel partijen dezelfde kant op bewegen.
Juist de complexiteit maakt het interessant
Wat ik bijzonder vind aan Combi-SION is dat er dagelijks veel tegelijk speelt. Verschillende belangen, regelgeving en veranderende omstandigheden lopen continu door elkaar heen. Daardoor zijn er genoeg redenen waarom werkzaamheden los van elkaar georganiseerd zouden kunnen worden.
Misschien is dat ook wel wat mij het meest opvalt: ondanks alle complexiteit blijft het systeem draaien. Ik vind het mooi om te zien dat mensen iedere dag opnieuw proberen de samenwerking op te zoeken en samen verder te komen.
Verandering regel je niet alleen op papier
De grootste uitdaging zit vaak niet in het bedenken van een goed plan, maar in het meekrijgen van mensen. Gemeenten verlenen uiteindelijk vergunningen en moeten achter deze aanpak staan. Dat vraagt om goede gesprekken, duidelijke uitleg en veel afstemming. En dat niet bij één gemeente, maar bij alle 75 gemeenten in Friesland, Flevoland en Gelderland.
Vanuit Windkracht 5 werk ik daarbij met het ATM-model. Ik begin meestal met een simpele vraag: waarom doen we dit eigenlijk en wie hebben we daarbij nodig? Daarna kijk ik wat er al geprobeerd is en waar kansen liggen. Van daaruit werken we stap voor stap naar een gezamenlijke aanpak.
Ik merk steeds weer dat verandering uiteindelijk niet draait om modellen of processen. Het gaat om mensen. Een gesprek loopt vaak heel anders als je niet begint vanuit weerstand, maar kijkt naar wat er wél mogelijk is.
Kleine stappen kunnen veel verschil maken
Wat mij persoonlijk motiveert, is vooruitgang zien. Dat hoeven geen enorme veranderingen te zijn. Juist kleine verbeteringen kunnen uiteindelijk veel impact hebben. Ik laat na een opdracht graag iets achter dat beter werkt dan toen ik begon en het liefst iets dat ook blijft staan als ik weer verder ben.
Leon van Stippent
Je bereikt meer als je niet begint bij weerstand, maar kijkt naar wat er wél mogelijk is.
Meer over Leon